BUGENWILLA

Piękne pnącze o jaskrawo ubarwionych kwiatach nieodmiennie przywodzi na myśl leniwe, rozgrzane słońcem wakacyjne popołudnie.
Bugenwilla jest ciernistym krzewem pnącym o owalnych lub lancetowatych liściach. Jej kwiaty są drobne, białe i niepozorne, a cały urok kwitnąca roślina zawdzięcza kolorowym podkwiatkom, które są zmodyfikowanymi liśćmi. Okres kwitnienia bugenwilli zaczyna się wiosna lub latem i trwa kilka tygodni. W tym czasie kwiatom towarzyszą podkwiatki w jaskrawych odcieniach koloru fioletowego, różowego, pomarańczowego lub białego. Kwiaty zebrane są w bujne kwiatostany liczące 15 – 20 kwiatów.
Bugenwilla uprawiana jako roślina pokojowa prowadzona jest zwykle wzdłuż kratki lub pałąka i przycinana raz w roku, aby ograniczyć wielkość rośliny i pobudzić ją do rozkrzewiania.




Bugenwilla wymaga starannej pielęgnacji i odpowiedniego stanowiska. Wiosna przesadź dorosłe rośliny, używając zasobnej ziemi kompostowej. Do podłoża dodaj nieco gruboziarnistego piasku, aby poprawić jego przepuszczalność. Dorosłe rośliny wymagają jedynie nawożenia na powierzchni podłoża.
Latem podlewaj umiarkowanie, pozwalając, by podłoże przeschło miedzy zabiegami. Jesienią stopniowo redukuj zarówno obfitość i częstotliwość podlewania. Zimą podłoże powinno być tylko lekko wilgotne.
Wiosna rozpocznij zasilanie płynnym nawozem, powtarzając zabieg co dwa tygodnie. Przerwij nawożenie po zakończeniu kwitnienia.
Latem bugenwilla powinna mieć tak dużo słońca, jak to tylko możliwe. W mieszkaniu najlepszym dla niej miejscem będzie okno o południowej wystawie. Do zakwitnięcia roślina wymaga kilku godzin bezpośredniego nasłonecznienia dziennie.
Latem bugenwilla toleruje wysokie temperatury. Zima powinna przejść okres spoczynku w temp. 7-12 stopni C.

http://www.wellbiznes.info/gosiakarpik

KOKORNAK

Jest rośliną pnącą, dobrze rosnącą w jasnych i przewiewnych miejscach. Jego największą ozdobą są niezwykle okazałe kwiaty. Roślina ta zachwyca pięknymi liśćmi i egzotycznie wyglądającymi kwiatami. Może piąć się nawet na znaczne wysokości wzdłuż drewnianej kratki lub rozpiętych drutów.
Rodzaj Aristolochia obejmuje około 350 gatunków roślin o charakterystycznych, często nakrapianych kwiatach w kształcie fajki, zbudowanych ze zrośnietych płatków. Większość z nich pochodzi z tropików, ale są też gatunki rosnące w klimacie umiarkowanym, w tym jeden gatunek, kokornak powojnikowaty, występujący w naszej rodzimej florze.
Efektowne kwiaty kokornaka wyrastają z pąków zawiązujących się w kątach liści od lipca do września. Są one ubarwione na purpurowobrązowo z białymi plamkami i żółtą nasadą. Poszczególne kwiaty nie są zbyt trwałe, ale na ich miejsce natychmiast rozwijają się następne. Kwiaty mają długość 8 – 10 cm i podobna średnicę.
Rozmnażanie przez sadzonkowanie:
W maju lub czerwcu pobierz z pędów bocznych rośliny sadzonki wierzchołkowe długości 8 – 10 cm. Końce sadzonki zanurz w ukorzeniaczu. Sadzonki posadź w mnożarce lub doniczce wypełnionej mieszanką równych ilości torfu i piasku. Mnożarkę zamknij wieczkiem, zaś doniczkę osłoń torebką polietylenową. Rośliny odkrywaj codziennie na pewien czas, aby zapewnić im dopływ świeżego powietrza. Podłoze utrzymuj w stanie lekko wilgotnym, zaś temperaturę na poziomie 21 – 24 stopni C, do czasu ukorzenienia się sadzonek. Gdy nowe przyrosty będą wynosiły 8 – 10 cm, rośliny przesadź pojedynczo do doniczek o średnicy 8 cm, wypełnionych zasobną, dobrze przepuszczalna ziemią kompostową.
Jeśli liście kokornaka jaśnieją na końcach, oznacza to, że roślina jest niedożywiona. Aby tego uniknąć, zasilaj ją co 7 – 10 dni od maja do września uniwersalnym nawozem płynnym.
Kokornak jest rośliną łatwą w uprawie, o ile zapewni się mu odpowiednie warunki. Usuwaj zbędne pędy, aby zachować pożądaną wielkość rośliny; w lutym skróć wszystkie pędy o jedna trzecią.
W sezonie wegetatywnym najodpowiedniejsza temperatura wynosi 18 – 24 stopnie C, zima natomiast nie powinna spadać poniżej 10 stopni C.

http://www.wellbiznes.info/gosiakarpik

LOTOS

Symbol tropików i egzotyki, jest wspaniale kwitnącą rośliną wodną. Od tysięcy lat niezmiennie budzi zachwyt i zainteresowanie.
Lotos jest rośliną wodną należącą do rodziny grzebieniowatych. W warunkach naturalnych występuje w tropikalnych i subtropikalnych regionach – od Azji Południowo-Wschodniej po północną Australię.
Kwiaty lotosu przypominają kwiaty naszej rodzimej lilii wodnej, ale są od nich dwa razy większe. W zależności od temperatury otoczenia, na roślinach uprawianych pojawiają się one na szczytach pędów od maja do sierpnia.
Lotos rozsiewa się w bardzo oryginalny sposób. Po zapłodnieniu kwiatu zalążnia pęcznieje, a gdy ściany pękną, nasiona opadają na dno zbiornika, gdzie kiełkują po kilku latach.
Wiosną na powierzchni wody pojawiają się najpierw małe, pływające liście, a następnie duże, okrągławe liście, o średnicy nawet do 60 cm, wystające ponad powierzchnię wody. Ich długie ogonki mogą osiągać 90-150 cm. Liście te są pokryte woskowym nalotem, który nadaje im niebieskawozielone zabarwienie. Kwiaty, o średnicy 50 cm, wyrastają na szczytach pędów kwiatowych o długości 90 cm. Jesienią nadziemnie części rośliny obumierają.
Podłoże do uprawy lotosu składa się z ziemi kompostowej z dodatkiem piasku i naturalnego nawozu. Fragment kłącza posadź w siatce lub plecionym koszyku, ugniatając ziemię wokół szyjki korzeniowej. Całość przykryj warstwą podłoża o grubości 2 – 3 cm i przysyp taką sama warstwa żwiru, który zabezpieczy podłoże przed wymywaniem po zanurzeniu w pojemniku z wodą lub oczku wodnym.
Czerwiec – sierpień: wynieś roślinę na zewnątrz. Na wierzch siatki lub koszyka wsyp nieco nawozu naturalnego. Utrzymuj stałą głębokość wody, jej temperatura nie powinna przekroczyć 27 stopni C.
Wrzesień – luty: po obumarciu liści obniż poziom wody, tak aby siatka lub koszyk były widoczne. Nie dopuszczaj do wyschnięcia podłoża. We wrześniu przenieś roślinę do wnętrza.




Lotos rozmnaża się przez podział kłącza lub z nasion. Nasiona wysiewa się pojedynczo do małych spodeczków z gliniastym podłożem. Przed zanurzeniem w wodzie o temperaturze 27 –28 stopni C powierzchnię ziemi należy przykryć warstwą żwiru. Po wzejściu siewek, roślinki przesadza się pojedynczo do koszyczków i zanurza w wodzie.
Lotos potrzebuje dużo światła, więc najlepiej uprawiać go w pełnym słońcu – od jesieni do wiosny na parapecie okna o wystawie południowej, a latem na nasłonecznionym balkonie lub tarasie.
Zimą, w okresie spoczynku, utrzymuj temperaturę w granicach 10 – 18 stopni C. Latem optymalna temperatura wynosi 21 – 22 stopnie C.
Jeśli lotos nie rozkwita, przyczyną może być zbyt wysoka temperatura wody. Utrzymuj ja na stałym poziomie, ale pamiętaj, że nie może ona przekraczać 27 stopni C.



http://www.wellbiznes.info/gosiakarpik

CEREUS WIELOKWIATOWY – KRÓLOWA NOCY.

Królowa Nocy, występująca na tropikalnej Jamajce i Kubie, ma cienki pęd, który początkowo pnie się wzwyż, a następnie zaczyna zwisać.
Największą ozdobą Królowej Nocy są jej trąbkowate kwiaty. Jeśli chcesz je zaobserwować jak się otwierają, wydzielając zapach przypominający wanilię to musisz to zrobić w nocy. Żywot kwiatu jest krótki ponieważ więdnie on już przed świtem.
Pąki kwiatowe dorastają do 25 cm długości, zaś kwiaty mają 20 –30 cm średnicy. Są wyjątkowo dekoracyjne – kremowobiałe, a spód jest żółty.
Królowa Nocy jest okazem kaktusa, który dorasta do 1,2 – 1,8 m wysokości. Odznacza się długimi, płożącymi pędami, które wymagają podpór.
Niekiedy roślina tworzy na pędach korzenie powietrzne, które w warunkach naturalnych pełnią funkcję odżywczą oraz pomagają wspinać się po innych roślinach. Na pędach ma ciernie. Preferuje ciepłe i wilgotne otoczenie. Najlepszym miejscem do uprawy będzie duże okno o południowej ekspozycji albo ogrzewana szklarnia lub oranżeria.
Od października do marca utrzymuj temperaturę 12 –18 stopni C, zapewniając roślinie maksimum możliwego oświetlenia. W okresie pomiędzy grudniem a marcem podlewaj ją oszczędnie.
Królową Nocy rozmnaża się wiosną, przez sadzonki pędowe. Należy pobrać sadzonki o długości 10 –15 cm. Odłożyć je na 1 –2 dni, aby miejsca cięcia zabliźniły się, po czym umieść je w doniczce z mieszanką równych ilości wilgotnego torfu i gruboziarnistego piasku. Ugnieć podłoże wokół podstawy pędu, podlej roślinę i ustaw ją w lekko zacienionym miejscu o temperaturze 15 – 18 stopni C. Ukorzenianie trwa 6 – 8 tygodni. Po tym czasie przesadź sadzonki do doniczek o średnicy 8 – 10 cm z podłożem dla kaktusów.
W kwietniu przenieś roślinę w jasne miejsce ze światłem rozproszonym i stopniowo zwiększaj intensywność podlewania, tak aby latem zapewnić roślinie jak najwięcej wilgoci. Od maja do końca sierpnia zasilaj ją co 2 –3 tygodnie nawozem o wysokiej zawartości potasu.
Królowa Nowy wymaga przesadzania co 3 lata. Zapewnij jej dobry drenaż, umieszczając na dnie doniczki drobne kamyczki.
Zwykle nie wymaga cięcia, ale jeśli wyrośnie zbyt silnie, można go lekko przycinać.

http://www.wellbiznes.info/gosiakarpik

ARAUJIA SERICIFERA

Jej ojczyzną są Brazylia i Peru. Rośnie tam jako silne, zimozielone pnącze o długim okresie kwitnienia. Jej słodko pachnące kwiaty stanowią śmiertelną pułapkę dla wielu nocnych motyli. Ich zapach wyjątkowo silnie przyciąga ćmy o długich trąbkach, które pozwalają im zbierać nektar gromadzący się na dnie kwiatowym. Jednak lepki lateks znajdujący się u podstawy kwiatu często unieruchamia owada na cały dzień lub do momentu zwiędnięcia kwiatu.
Wijące się pędy tej rośliny mogą dorastać w warunkach naturalnych do 10 m wysokości, ale u roślin uprawianych w oranżeriach lub ogrodach europejskich osiągają zaledwie połowę tej długości. Pięciopłatkowe, lejkowate kwiaty rozwijają się zwykle w połowie lata, a ich barwy obejmują różne odcienie różu i bieli. Przy ciepłej pogodzie kwitnienie może trwać aż do jesieni. Ze zwiędłych kwiatów rozwijają się duże, zielone torebki nasienne.
Jest to roślina bardzo ekspansywna i potrafi szybko wypełnić przeznaczone dla niej miejsce.
Roślinę tą można poprowadzić wzdłuż tylnej ściany oranżerii, najpierw podwiązując pędy tak, aby rosły nisko poziomo, a następnie prowadząc wyrastające z nich pędy boczne pionowo w górę.
W regionach o łagodnych zimach można ją uprawiać na zewnątrz, przy słonecznej ścianie. Przy większych mrozach należy jej zapewnić odpowiednią ochronę.

http://www.wellbiznes.info/gosiakarpik

Wiosenne piękne kwiaty.

http://www.wellbiznes.info/gosiakarpik

Piwonia drzewiasta

Piwonia drzewiasta to mocny, odporny na mróz krzew.
 
Największą ozdobą są przepiękne olbrzymie kwiaty w różnych kolorach, których średnica często przekracza 20 cm.

Można je znaleźć w Japonii, Korei i Chinach gdzie często stanowią główną ozdobę ogrodu.
 
Piwonie drzewiaste do długowieczne rośliny, żyją ponad sto lat jeżeli nasze dzieci zaopiekują się tymi wspaniałymi drzewami.

W kraju kwitnącej wiśni można znaleźć w ogrodach japońskich okazy przekraczające 700 lat.
 
Wspaniałe drzewa do ogrodów nie tylko japońskich.
Wielką zaletą jest to że są mało wymagające, wystarczy posadzić w osłoniętym miejscu
gdzie ziemia nie jest ciągle mokra.

Przepiękne kwiaty. Każdy może je mieć w ogrodzie.

http://www.wellbiznes.info/gosiakarpik