Moje ukochane różaneczniki.

W moim ogrodzie jest mnóstwo różaneczników o różnych kolorach. Gdy kwitną to zachwycają wszystkich. Wygląda to jak bajkowa kraina.

Dla różaneczników przeznaczone są specjalne nawozy, które nie zawierają wapnia i zapewniają utrzymanie kwaśnego odczynu podłoża. Zazwyczaj na etykiecie widnieje napis: "dla roślin wrzosowatych" lub "dla rododendronów". Stosujemy je kilkakrotnie od wiosny do końca lipca. Przedłużanie okresu nawożenia jest szkodliwe dla roślin, bo stymulowane odżywkami nie zdążą zdrewnieć przed zimą.

Nawozów nie należy przekopywać, aby nie uszkodzić płytko położonych korzeni. Po ich zastosowaniu jedynie lekko spulchniamy ziemię pazurkami.

Co roku warto pobrać próbkę podłoża i zbadać jego odczyn. Jeśli stał się za wysoki, można podlać rośliny roztworem soli gorzkiej (do kupienia w aptece) oraz wyściółkować podłoże korą zmieszaną z kwaśnym torfem.

Różaneczniki nie wymagają wiele cięcia. Zaraz po posadzeniu można im wyłamać szczytowy pąk na każdym pędzie, a azaliom nieznacznie skrócić gałęzie. Dzięki temu rośliny szybko się rozkrzewią.

W następnych latach usuwamy jedynie uszkodzone fragmenty pędów, a także przekwitłe kwiatostany, gdy tylko zwiędną kwiaty. Dzięki temu ze śpiących pąków, które znajdują się na szczycie pędów, szybko wyrosną młode gałązki, a na nich do jesieni zawiążą się nowe pąki kwiatowe.

Jeżeli stary egzemplarz stracił ładny pokrój, jest rzadki i słabo kwitnie, możemy go odmłodzić poprzez bardziej radykalne cięcie (patrz rysunek na str. 56). Najlepiej zrobić to, zanim roślina wznowi wzrost, czyli w marcu lub na początku kwietnia.

Ciekawy blog:
http://zdrowejagody.pl

http://ebiznes.zdrowejagody.pl

Rododendrony w ogrodzie.

Rośliny te wymagają kwaśnej ziemi o pH 4,5-5,5 (z wyjątkiem różaneczników z grupy Inkarho), bogatej w próchnicę. Tylko w niewielu ogrodach gleba spełnia te warunki, dlatego trzeba ją przygotować pod każdy świeżo sadzony krzew (patrz rysunki na str. 57). Jeśli podłoże jest gliniaste i słabo przepuszczalne, warstwa drenażu sypanego na dno dołka powinna być gruba (ponad 20 cm). Na nim układamy mieszankę nieodkwaszonego torfu, przekompostowanej kory sosnowej i kompostu w równych częściach i dopiero wtedy sadzimy rośliny. Następnie ziemię ściółkujemy korą (na grubość ok. 5 cm), która zapobiega jej wysychaniu i rozwojowi chwastów.

Ciekawy blog:
http://zdrowejagody.pl

http://ebiznes.zdrowejagody.pl

Azalie i różaneczniki.

Azalie i różaneczniki najlepiej rosną w zachodnich i północno-zachodnich rejonach kraju, gdzie zimy są stosunkowo łagodne, a powietrze wilgotne.

Dla zimozielonych odmian najlepiej wybrać w ogrodzie miejsce lekko zacienione, dla niektórych odmian nawet cieniste. Powinno być też zaciszne i, jeśli to możliwe, położone nad zbiornikiem wodnym. Unikajmy sadzenia tych krzewów przy nagrzewającej się południowej ścianie domu.

Natomiast azalie dobrze rosną w pełnym słońcu i w półcieniu.

Zobacz ciekawy blog:
http://zdrowejagody.pl

http://ebiznes.zdrowejagody.pl

Róże w moim ogrodzie.

Wiosną, gdy ziemia rozmarznie i minie obawa większych spadków temperatury, zdejmujemy osłony zimowe, rozgarniamy ziemię z kopczyków i przystępujemy do przycięcia krzewów. Należy przycinać przede wszystkim róże bukietowe i wielkokwiatowe. Przycina się wszystkie pędy na 3 lub 4 oczka. Niskie cięcie spowoduje, że krzew będzie ładnie rozgałęziony, gęsty i foremny. Róże pienne tnie się podobnie jak krzewiaste, zwracając uwagę na uformowanie korony. Róże rabatowe i pnące wymagają jedynie prześwietlenia, usunięcia chorych czy przemarzniętych pędów. Poza cięciem wiosennym, w czasie okresu wegetacji należy usuwać dzikie pędy wyrastające z podkładki. Odrosty takie usuwa się tuż przy korzeniu. Rosną one bardzo szybko i osłabiają krzew. Wszystkie pędy przycina się ostrym sekatorem, lekko ukośnie w odległości ok. 5 cm. od oczka skierowanego na zewnątrz korony. Rany po cięciu powinno się posmarować maścią ogrodniczą lub farbą emulsyjną z dodatkiem fungicydu (środka grzybobójczego).

http://zdrowejagody.pl

http://ebiznes.zdrowejagody.pl

Moje ukochane róże.

Róże rozmnaża się trzema sposobami - poprzez sadzonkowanie, okulizując na podkładce lub przez nasiona. Sadzonkowanie jest najłatwiejszą metodą, jednakże aby otrzymać gotową roślinę potrzeba aż trzech lat (wyjątkiem są róże miniaturowe). Wiele róż można rozmnażać z sadzonek zdrewniałych, chociaż zróżnicowany jest procent ich ukorzenienia się. Na terenach, na których panują ostre zimy poleca się rozmnażanie przez sadzonki półzdrewniałe. Aby przygotować taką sadzonkę, pod koniec lata, po przekwitnięciu, wybiera się dojrzałe pędy boczne, które są jeszcze zielone. Robi się z nich sadzonki długości około 10 cm. Następnie umieszcza się je w głębokich doniczkach wypełnionych piaszczystym podłożem (równe części torfu i piasku). Aby ułatwić ukorzenianie się sadzonek, przed posadzeniem warto je zanurzyć w ukorzeniaczu.

Doniczki z sadzonkami przykrywa się folią i przechowuje w chłodnym, zabezpieczonym przed mrozem pomieszczeniu. Wiosną ukorzenione sadzonki sadzi się na zagon.

http://zdrowejagody.pl

http://ebiznes.zdrowejagody.pl

Ach te róże....

Róże nie są bardzo wymagające - udają się na glebach gliniasto piaszczystych, lekkich, przepuszczalnych z dużą zawartością próchnicy o odczynie pH 6-7, i nie podmokłych. Aby krzewy były dorodne i obficie kwitły, trzeba je regularnie zasilać jednym z nawozów wieloskładnikowych, zawierających min. azot i potas. Pamiętajmy jednak aby od drugiej połowy sierpnia zaprzestać nawożenia azotem (nawożenie azotem w późniejszym terminie powoduje iż hamowane jest drewnienie pędów, przez co mogą one przemarzać w okresie zimowym). Pielęgnowanie róż będzie łatwiejsze, jeżeli podłoże wyściółkujemy torfem, substratem popieczarkowym lub korą sosnową. Ściółkę rozkłada się warstwą kilkucentymetrową, po wcześniejszym zastosowaniu nawozów mineralnych i spulchnieniu gleby.

Róże są roślinami światłolubnymi, stanowisko powinno być nasłonecznione, chociaż nie upalne. Najlepiej sadzić je jesienią od połowy października do mrozów lub wiosną (przez cały kwiecień). Krzewy powinny być posadzone tak, aby miejsce szczepienia było na poziomie ziemi, na glebach piaszczystych może być nieco głębiej a na gliniastych nieco powyżej powierzchni. Posadzone krzewy należy zabezpieczyć przed przemarznięciem, usypując kopczyk z ziemi 20 - 25 cm. Podobnie należy postąpić z różami piennymi okrywając koronę (w miejscu okulizacji) po przygięciu do ziemi, lub nie przyginając obwiązać koronę słomą czy igliwiem.

http://zdrowejagody.pl

http://ebiznes.zdrowejagody.pl

Królowe kwiatów -róże.

Na świecie występuje ponad 200 dzikich gatunków róż oraz blisko 20 tys. odmian szlachetnych. Krzewy róż mają rozmaitą wielkość i zróżnicowany pokrój- od kilkunastocentymetrowych odmian miniaturowych po odmiany wysokie - kilkumetrowe, o pędach wyprostowanych albo przewisających. U większości róż na łodygach występują kolce. Liście są błyszczące lub matowe, w wielu odcieniach zieleni, niekiedy też czerwonawe, często pokryte srebrzystym nalotem woskowym. Kwiaty mają średnicę od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów i mogą być osadzone pojedynczo lub zebrane w kwiatostany. Płatki są jednobarwne lub dwubarwne i nierzadko zmieniają odcień w miarę przekwitania.

Zobacz ciekawy blog http://zdrowejagody.pl

http://ebiznes.zdrowejagody.pl